I, CLAUDIUS ΕΓΩ, Ο ΚΛΑΥΔΙΟΣ
Βασισμένο στα μυθιστορήματα του ROBERT GRAVES
1. ΕΝΑ ΑΓΓΙΓΜΑ ΦΟΝΟΥ
Εγώ, ο Tiberius Claudius Drusus..
Nero Germanicus..
αυτό-εκείνο-και-το-άλλο...
που ήμουν μια φορά, και όχι πολύ καιρό πριν,
γνωστός στους φίλους μου και συγγενείς ως Κλαύδιος ο ηλίθιος,
ή Αυτός ο χαζός ο Κλαύδιος,
ή Κλαύδιος ο τραυλός...
θα γράψω τώρα αυτή την περίεργη ιστορία της ζωής μου.
Είστε εκεί?
Ναι, είστε εκεί. Το νιώθω.
Νιώθω την παρουσία σας ναι
Ήξερα ότι θα έρθετε τη στιγμή που άρχισα να γράφω.
Ναι ήταν αναπόφευκτο.
το προφήτεψε η Sybil
Κατάσκοποι. Κατάσκοποι παντού με κατασκοπεύουν.
Στο κρεβάτι στις προσευχές μου στο δρόμο..
Ακόμα και στην τουαλέτα. Κατάσκοποι!
Θα τους κοροϊδέψω όλους.
το προφήτεψε η Sybil
Ήρθα στην Cumae πολλά χρόνια πριν για να την συμβουλευτώ.
Ήταν η πιο γνωστή
Οι προφητείες της είχαν κερδίσει παγκόσμια αναγνώριση
και δεν είχε συναινέσει να δει κανέναν.
Απροσδόκητα, συναίνεσε να δει εμένα.
Ήμουν τρομαγμένος.
"Ω Sibyl", είπα
"Η-Ήρθα να σε ρωτήσω για την μοίρα της Ρώμης και τη δική μου."
"Άκουσέ με Κλ-Κλ-Κλαύδιε, " απάντησε κοροϊδεύοντας το τραύλισμά μου.
"Ο Απόλλων σου μιλάει μέσω εμού.
"Άκου προσεκτικά."
Αυτό που βογγάει υπό την Καρχηδονιακή Κατάρα
Και στραγγαλίζεται
πριν καλυτερέψει πρέπει ν'αρρωστήσει χειρότερα.
10 χρόνια, 50 μέρες και 3 ο Κλα-Κλα-Κλαύδιος θα πρέπει να πάρει
ένα δώρο που όλοι θέλουν εκτός από αυτόν.
Αλλά όταν θα είναι χαζός και όχι πια εδώ
σε 1900 χρόνια,
ο Κλα-Κλα-Κλαύδιος θα μιλήσει καθαρά.
Ναι αυτό σημαίνει
Σε 1900 χρόνια από τώρα θα με ακούσουν.
Όχι πριν.
Όχι.
Ένα κουτί. Θέλω ένα κουτί.
Θα τα βάλω όλα εδώ μέσα. Την ιστορία μου.
Την ιστορία της οικογένειας. Ναι
Και το τέλος της Δημοκρατίας ναι
Όταν θα έχω τελειώσει θα το σφραγίσω και θα το θάψω εκεί που δεν θα το βρει κανείς
Όχι. Κανείς.
Όχι για 1900 χρόνια ή περισσότερα.
Τότε θα εμφανιστεί ξαφνικά.
Οι άνθρωποι θα την διαβάσουν Θα μάθουν την αλήθεια.
Η φωνή μου όπως είπε η Sibyl όπως προφήτεψε
γι'αυτούς - όχι για αυτούς τους ηλίθιους στη Ρώμη
αλλά γι'αυτούς εκεί έξω τους μακρινούς απογόνους.
Για εσάς.
Ναι. Θα είναι όλα εδώ μέσα σφραγισμένα.
Θα τα βρείτε, σας το υπόσχομαι.
Εγώ, ο Κλαύδιος,
θα ξεκινήσω τώρα αυτή την περίεργη ιστορία της ζωής μου...
της οικογένειάς μου.
της γιαγιάς μου της Livia.
του Αύγουστου Καίσαρα. Του Μάρκου Αγρίππα.
Ναι και του μίσους του για τον Μάρκελλο
Τέλεια! Τέλεια!
Thallus!
Κοίτα να τους φροντίσουν καλά. Ήταν καταπληκτικοί.
- Ναι, Καίσαρ. - Και να τους τάΐσουν καλά.
Θα φάνε καλύτερα από το προσωπικό της κουζίνας, Καίσαρ.
Δεν υπάρχει λόγος να το τραβήξουμε τόσο. Καλύτερα από μας θα είναι αρκετό.
Εσύ ξέρεις, Marcus, μου αρέσει να τρώω οικονομικά.
Υπάρχει πολλή λαιμαργία στη Ρώμη.
Αλλά αυτή η μέρα είναι πολύ ειδική θέλω να κάνω μια εξαίρεση.
Και σου έχω μια έκπληξη. Για την αλήθεια, δύο.
Thallus!
- Φέρε την τούρτα.
- Μα είναι για το τέλος του γεύματος - Θέλω να τη δει η οικογένεια.
Ο Αρίσταρχος των Αθηνών είναι στη Ρώμη.
Ω, Marcus. Λένε ότι είναι ο μεγαλύτερος ρήτορας της εποχής μας,
και προετοιμάζει μια ρητόρευση
για την επέτειο της μάχης του Ακτίου.
- Ω, όχι!
- Είχαμε μια πέρυσι. - Αυτό ήταν πέρυσι.
Τελοσπάντων, ο ομιλητής ήταν βαρετός Αυτός ο άνθρωπος, λένε ότι είναι θαυμάσιος
"7 χρόνια σήμερα βύθισαν τον Antony και τις ελπίδες του στο λιμάνι του Ακτίου."
Πώς οι νέοι κοροϊδεύουν τις ουλές του πολέμου των μεγαλυτέρων τους.
- Ουλές! - Πολλοί καλοί άνθρωποι πέθαναν εκεί.
και πολλοί καλοί άνθρωποι σημαδεύτηκαν. Δεν είναι σωστό να το παίρνεις ελαφρά.
- Είναι απλά προκλητικός. - Όχι.
Νομίζω ότι υπερβάλλουμε για τη σημασία του.
Τώρα, Marcellus, ας μην διαπληκτιζόμαστε. Marcus...
Όχι. Ας ακούσουμε τι έχει να πει η νεαρή ιδιοφυΐα.
- Λοιπόν?. - Κοιτάξτε! Να η τούρτα.
- Θα πάρουμε μια ο καθένας? - Julia, για τ'όνομα του Θεου!
- Marcus, το αναγνωρίζεις?. - Είναι το πλοίο μου.
- Το έκανες αρχηγείο. - Ήταν ωραίο πλοίο.
Αυτό πρέπει να είναι για σένα, Marcus. Το ζαχαρωμένο κεράσι στην πλώρη.
Marcellus, σε παρακαλώ. Αυτά τα πράγματα σημαίνουν κάτι για μας
Παίρνουμε τους εαυτούς μας λίγο σοβαρά.
Όχι αρκετά σοβαρά.
Livia, δεν είναι θαυμάσια τούρτα?
- Θαυμάσια - Δεν σου αρέσει?.
Φέρε τον Έλληνα. Αν τον κρατήσεις να περιμένει περισσότερο, θα χρειάζεται ξύρισμα.
Στην πραγματικότητα έχει μούσι.
Thallus, φέρε τον Έλληνα.
- Άσε την τούρτα. - Πάρε την τούρτα.
Marcus, λένε ότι γράφει ένα είδος πεζού ύμνου.
Τι μπορεί να σημαίνει αυτό? Είναι ένα είδος που δεν το έχω ξανακούσει.
Μια από αυτές τις καινούριες ελληνικές εφευρέσεις.
Πάντα εφευρίσκουν. Γιατί είναι τόσο έξυπνοι?.
Εάν είναι τόσο έξυπνοι, γιατί είναι αυτοί επαρχία μας αντί για το αντίθετο?
- A, Aristarchus, καλως ήρθες. - Χαίρε. Καίσαρ.
Ελπίζω ότι δεν σε αφήσαμε να περιμένεις πολύ.
Έλα. Είμαστε έτοιμοι τώρα.
Δώσε μας το κομμάτι σου.
Δώσε μου ησυχία, Καίσαρ, και ευχαρίστως.
Ναι, Φυσικά. Λυπάμαι. Thallus.
Ο Καίσαρ ζητά ησυχία!
Τι φωνή. Μήπως να αλλάζαμε θέσεις?
Μόνο οι Ρωμαίοι μπορούν να πληρώσουν κλητήρες με τέτοια φωνή.
- Το έχεις προβάρει? - Ήμουν ηθοποιός, κύριε.
Αυτό το εξηγεί. Ξεκουράζεσαι?
Όχι, κύριε. Το παράτησα.
Όλοι είναι ηθοποιοί στη Ρώμη. Δεν υπάρχει αρκετή δουλειά.
Και ό,τι υπάρχει πηγαίνει σε φίλους. Έτσι είναι παντού.
Το θέατρο δεν είναι αυτό που ήταν.
Όχι. Και θα σου πω κάτι άλλο
Ποτέ δεν ήταν αυτό που ήταν.
Thallus, παρακαλώ να συζητάς τα προσωπικά σου στον ελεύθερο χρόνο σου.
Σήμερα είναι μέρα να πιούμε και να χορέψουμε!
Ας ανταγωνιστούμε τους ιερείς του Άρη
με κατορθώματα που να πλευρίζουν τις κλίνες των Θεών.
7 καλοκαίρια πριν,
η άγρια βασίλισσα, Κλεοπάτρα,
βλέποντας τα όνειρα ερείπωσης της αγαπημένης σου αυτοκρατορίας,
έστειλε τις ελπίδες της στο λιμάνι του Ακτίου,
κι εκεί, με τον ευγενή Αντώνιο, έριξε κατάρες στα πλοία του Καίσαρα
και κραύγασε, "Βουλιάξτε τη Ρώμη! Και όλα τα τσιράκια της.
"Η Αίγυπτος δεν είναι για κατακτήσεις!"
Αλλά οι λέξεις δεν σκοτώνουν και οι κατάρες δεν βουλιάζουν πλοία.
Πριν προλάβει να πιάσει την αρωματισμένη αναπνοή της, ο δυνατός Αγρίππας...
Marcus Vipsanius Agrippa.
Παλιός φίλος και διοικητής των στρατευμάτων του Αυγούστου -
Αυτοκράτορας της ρώμης και πολύ αξιοσημείωτος άνθρωπος.
Αλλά ακόμα πιό αξιοσημείωτη ήταν η Livia η δεύτερη γυναίκα του.
Αν ο Αύγουστος κυβερνούσε τον κόσμο, η Livia κυβερνούσε τον Αύγουστο.
Octavia - Η αδερφή του Αυγούστου...
μητέρα του Μάρκελλου
και δίπλα του,η Julia η γυναίκα του - η μοναδική κόρη του Αύγουστου.
Ο Αύγουστος τώρα καθαρά προτιμούσε τον Μάρκελλο υπερ του Αγρίππα.
Και ο Αγρίππας το ήξερε
Και ο Αντώνιος, ο κάποτε περήφανος Αντώνιος,
φοβούμενος μην είναι τελευταίος,
την κυνήγησε μέχρι τις πύλες του παραδείσου!
Ρωμαίοι! Να τους θυμάστε!
Οι μοιραίοι θάνατοί τους ευλογούν τις ζωές σας σήμερα με ζωντανούς θρύλους.
Τα ονόματά σας και τα δικά τους...
στην ιστορία, θα είναι για πάντα συνυφασμένα.
Θαυμάσια
Τι χάρισμα που έχετε εσείς οι Έλληνες.
Παρεμπιπτόντως, η μάχη δεν ήταν έτσι.
- Όχι? - Όχι, καθόλου
Αλλά την περιέγραψες ποιητικά. Το καταλαβαίνω αυτό.
Ήταν ποιητική αδεία. Το έχω συνηθίσει αυτό.
Γράφω λίγο ποίηση. Θα μπορούσα να σου τη δείξω κάποια στιγμή?
- Θα ήταν τιμή μου, Καίσαρ. - Δεν είναι τίποτα επαγγελματικό.
αλλά δεν είναι κακό, παρ'όλο που το λεω εγώ ο ίδιος.
A, ο Thallus βρήκε ένα μέρος για σένα.
Θα μιλήσουμε περισσότερο αργότερα.
Δεν ήταν όμορφο?
Δεν ξέρει από ναυμαχίες.
Λοιπόν. δεν ήταν και τόσο μάχη, έτσι?
Ορίστε?
Ένας μπεκρής εραστής και η Αιγύπτια πόρνη του?
Θα μπορούσα να κάνω καλύτερο σόου μόνος μου.
Τώρα, τώρα, Marcellus.
- Ας μην κοροϊδευόμαστε. - Ξέρεις τα πάντα γι'αυτήν, έτσι?
Ναι. Έχω μελετήσει αυτή τη μάχη και δεν με εντυπωσιάζει.
Δεν ήταν μια περίφημη νίκη. Το αποτέλεσμα ήταν προκαθορισμένο.
- Ας δούμε τους ακροβάτες... - Μια στιγμή!
Δεν θα διδάσκομαι από τα παιδιά μου που έχουν μόλις μάθει να κατουράνε σε ένα δοχείο.
Όταν θα έχεις κάνει πραγματικά κάτι, ξαναέλα και μίλα μου.
- Με συγχωρείτε. - Marcus, είναι νωρίς.
Εμένα μου φαίνεται αργά. Πολύ αργά.
Ίσως επειδή είμαι τόσο γέρος!
Thallus!
Ξεφορτώσου τους!
Marcus!
Η γιαγιά μου η Livia.
Το μυαλό της συνέχεια γυρίζει. Συνέχεια μηχανορραφεί.
Κι εγώ - ο Κλαύδιος?
Ρωτάτε που είμαι εγώ?
Δεν έχω γεννηθεί ακόμα, αλλά σύντομα.
Τώρα πρέπει να συνεχίσω την ιστορία της αντιπαλότητας μεταξύ του Μάρκελλου και του Αγρίππα.
Ναι?
- Ναι? - Ο Καίσαρ σας ψάχνει, Κυρία.
- Ναι. Θα έρθω σύντομα. - Λέει αμέσως.
Ο Marcus Vipsanius Agrippa είναι μαζί του.
Καλύτερα να έρθεις κάτω.
Και να περιμένεις απ'έξω.
Δεν σε καταλαβαίνω.
Θες να φύγεις από τη Ρώμη, αλλά δεν λες γιατί.
- Δεν με χρειάζεσαι εδώ άλλο. - Άσε με να το κρίνω εγώ αυτό.
Διόρισέ με Κυβερνήτη της Συρίας και θα αντιμετωπίσω εγώ αυτον τον Παρθιανό βασιλιά.
- Καιρός είναι να το κάνει κάποιος. - Θέλει να φύγει από τη Ρώμη.
- Γιατί, Marcus? - Δεν με χρειάζεται στη Ρώμη.
Δεν είναι αυτός ο λόγος. Δεν είσαι ευθύς μαζί μου.
Δεν είμαι ευθύς?. Ω, όχι, μη μου το λες αυτό.
Αν κάποιος είναι ευθύς μαζί σου, αυτός είναι ο Marcus Vipsanius Agrippa.
- Είναι ο Μάρκελλος? - Ο Μάρκελλος?
- Τι δουλειά έχει αυτός?. - Δεν ξέρω.
Αντιτίθεσαι στο να τον διορίσω δικαστή της πόλης?
Αυτό δεν έχει να κάνει με τον Μάρκελλο.
Είναι ένας ικανός άνθρωπος - άλλος ένας λόγος που δεν με χρειάζεσαι εδώ.
Κοίτα, Marcus, είμαστε παλιοί φίλοι.
Έχουμε μοιραστεί πολλές εκστρατείες. Αν ο Μάρκελλος σε έχει αναστατώσει...
Κυρία, μίλα του. Δεν είναι ο Μάρκελλος. Τον συμπαθώ πολύ.
Όλοι τον συμπαθούμε.
Οι φίλοι του μπορεί να είναι υψηλόβαθμοι, αλλά κάποτε ήμουν νέος και είχα φίλους.
Ναι. Ο μεγαλύτερος φίλος που είχε ποτέ κάποιος.
- Marcus... - Δεν είμαι άνθρωπος που κρύβει τα αισθήματά του.
- Ξέρεις ότι νιώθω το ίδιο. - Φυσικά.
Θα είχα φύγει καιρό τώρα αν δεν το είχα σκεφτεί.
Γι'αυτό μπορώ να σου πω τώρα ότι δεν έχω τίποτα εναντίον του Μάρκελλου
Τίποτα.
Είναι ένας πολύ χαρισματικός νέος.
Αν τον έχεις περάσει για πιο ώριμο από την ηλικία του, είναι φυσικό.
Ανακουφίζομαι που το ακούω. Ξέρω ότι έχει υπάρξει τριβή.
Όχι μεταξύ σας, αλλά μεταξύ των οπαδών του κι εσένα.
Οπαδών? Ποιός έχει οπαδούς?
Ω, μπορεί να έχει οπαδούς. Τέτοια πράγματα δεν τα παίρνεις είδηση.
Αλλά εγώ? Έχω οπαδούς? Δείξε μου. Πού είναι οι οπαδοί μου?
Κυρία, βλέπεις κανέναν?.
Όχι οπαδούς, αλλά οι άνθρωποι αρέσκονται στο να σπέρνουν διχόνοια
κι αυτό δημιουργεί άσχημα αισθήματα πιο γρήγορα κι από βρασμένο σπαράγγι.
Δεν υπάρχει κακό αίσθημα.
Τώρα με ηρέμησες. Αν πιστεύεις ότι πρέπει να φύγεις από τη Ρώμη...
Δεν πιστεύω ότι πρέπει να φύγω.
Απλά πιστεύω ότι θα ήμουν πιο χρήσιμος στην Ανατολή.
Φυσικά, αν πιστεύεις ότι πραγματικά με χρειάζεσαι στη Ρώμη...
Όχι, όχι, είμαι σίγουρος ότι έχεις δίκιο. Συνήθως έχεις.
Τα ένστικτά σου είναι πάντα πολύ γερά.
Πότε θα φύγεις?
Σε μερικές ημέρες.
Τότε θα φέρουμε όλη τη Ρώμη στην Όστια για να σε βλέπουν να φεύγεις.
"Για τη Σύγκλητο και τον Λαό της Ρώμης," ε?
Για τη Σύγκλητο και τον Λαό της Ρώμης!
Αντίο, παλιόφιλε.
Αντίο.
Ανάθεμά τον! Τί νομίζει ότι είναι?
Ξέρουμε ποιός νομίζει ότι είναι. Ο διάδοχός σου.
Είναι πολύ μεγάλος! Πρέπει να περιποιηθώ έναν νεότερο.
Δεν μπορούμε χωρίς τον Μάρκο Αγρίππα.
Δως του 4-5 μήνες, μετά κάλεσέ τον πίσω.
- Όχι. - Καν' το, αγαπητέ μου.
Καλύτερα να τον καλέσεις όταν δεν τον χρειάζεσαι παρά όταν τον χρειάζεσαι.
Όχι! Ξέρω τι κάνω.
Ο γιος μου περιμένει απ'έξω για να εκφράσει τον σεβασμό του. Θα τον δείτε?
Φυσικά.
A, Tiberius. Φεύγεις για να βρεις τον στρατό μας στη Γερμανία?
- Ναι, Καίσαρ. - Ξέρω ότι θα τα πας καλά για μας.
Θυμήσου ότι χρειαζόμαστε καλούς στρατηγούς.
Η Αυτοκρατορία δεν θα κρατηθεί χωρίς αυτούς.
Γράψε μου. Θέλω να έχω την άποψη από όλες τις πλευρές.
Με βοηθά να αποφασίζω.
Ναι.
Και τώρα έχω πράγματα να κάνω.
Ναι, ναι, πολλά πραγματα.
Λοιπόν. Σου εύχομαι όλη η καλή τύχη μαζί σου, και όλες οι μούσες.
Θα μπορούσα να έχω γλιτώσει τον κόπο.
Ω, είσαι πολύ οξύς για να γλιτώνεις.
Σου κόστισε τόσο πολύ - ένα γεια και αντίο?
- Δεν με συμπαθεί. - Λοιπόν. Δεν μπορεί όλοι να είμαστε αγαπητοί,
ωστόσο μπορούμε να προσπαθήσουμε.
Είναι η φύση μου. Δεν μπορώ να το αλλάξω.
Και δεν θα άλλαζες αν μπορούσες. Έχεις μια δυνατή μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σου.
Αναρωτιέμαι γιατί δεν μετέδωσες τις ελπίδες σου στον αδερφό μου.
Θα μπορούσα να το έχω κάνει καιρό τώρα
αν δεν είχε τις ίδιες ηλίθιες ελπίδες που είχε ο πατέρας σου για μια άλλη Δημοκρατία.
Εξάλλου, πήρα την προστασία όταν γεννήθηκες
και ήταν πολύ υπερ μου.
Όχι πάλι αυτή η παλιά ιστορία με τα κοτόπουλα.
Μπορείς να χλευάζεις όσο θέλεις,
αλλά εγώ σημάδεψα ένα Ζωδιακό κύκλο στο πάτωμα του κοτετσιού
και ένα κοτόπουλο ήρθε κι έκατσε πάνω στο ζώδιό σου.
Πήρα το αυγό του και το ζέστανα στα χέρια μου και εκκολάφθηκε -
ένα νεαρό κοτοπουλάκι, και ήδη είχε ένα ωραίο λειρί στο κεφάλι του.
Δεν έχεις πολύ υπομονή, έτσι?
Τα θέλεις όλα αμέσως.
20 χρόνια πριν, ο Αύγουστος κυβερνούσε με τον Μάρκο Αντώνιο,
αλλά έβλεπα ότι δεν θα κρατήσει - έβλεπα ότι ένας θα ήταν ο βασιλιάς.
Γι'αυτό χώρισα τον πατέρα σου και παντρεύτηκα τον Αύγουστο και περίμενα.
Τώρα πού θα βρισκόμουν αν τα ήθελα όλα αμέσως, ε?
Και πού θα ήσουν εσύ?
Πού είμαι τώρα για όλη την υπομονή σου και τα προφητικά σου κοτόπουλα?
Είσαι ο γιος μου και είμαι η γυναίκα του Αύγουστου - να που είσαι.
Και στην τελική, αυτό είναι καλύτερο από το να είσαι οποιοσδήποτε άλλος,
ακόμη και ο Μάρκελλος ή ο Μάρκος Αγρίππας.
Τώρα μπορείς να με φιλήσεις και να φύγεις.
Θυμήσου τα προφητικά μου κοτόπουλα και έχε υπομονή.
Να τα πας καλά στον Ρήνο. Ο αδερφός σου γεμίζει με δόξα.
- Δεν πρέπει να μείνουμε πίσω. - Έχω μείνει ποτέ?
Όχι.
Στις τέχνες με τη λιγότερη φαντασία, είσαι σίγουρα να σε εμπιστεύεται κανείς.
Και τώρα το μυαλό της γιαγιάς μου πάει όλο και πιο πολύ
στο να βγάλει τον Μάρκελλο
Καλημέρα, Μητέρα.
Δείχνεις λίγο αναστατωμένη. Νιώθεις καλά?
- Κυρία. - Δεν κοιμήθηκα καλά χτες.
Υπάρχει πολύ φασαρία στους δρόμους τη νύχτα.
Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι?
Η κίνηση πρέπει να προχωράει κάποια στιγμή.
Θα προτιμούσες να συμβαίνει μέσα στην ημέρα?
- Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στη Ρώμη. Έρχονται από παντού.
Συρία, Γαλατία. Γερμανία.
Είναι το αίμα της ζωής. Κάνουν τη Ρώμη αυτό που είναι.
- Θορυβώδη, φανταχτερή και ανυπόφορη!
Θα είναι πολύ χειρότερα όταν αρχίσουν οι αγώνες.
Κοίτα αυτό! Δεν είναι πανέμορφο?
- Από το δέντρο σου? - Φυσικά.
Ξέρεις, θα έπρεπε να τρως περισσότερα αχλάδια, Livia.
Πως να μπορέσω? Τα μαζεύεις όλα
Θα βάλω να μου στείλουν μερικά από το χωριό.
Μάρκελλε, πρέπει να μιλήσουμε για αυτούς τους αγώνες.
- Ναι. Θέλω να κάνω κάτι καινούριο. - Αυτό ακούγεται γνώριμο.
Θέλω πραγματικά να γιορτάσω τον διορισμό μου ως Δικαστή της πόλης.
Τι ρηξικέλευθες καινοτομίες θα δούμε?
Καμηλοπαρδάλεις να καβαλάνε ελέφαντες?
Θέλω να σκεπάσω όλα τα θέατρα.
Να μετατρέψω όλη την αγορά σε μια γιγάντια πολύχρωμη τέντα.
- Να καλυφθεί. - Αυτό είναι όλο?.
Όχι. Έχω μια ιδέα για μια μάχη
μεταξύ 50 Γερμανών και 50 μαύρων από το Μαρόκκο.
Ναι. Και ποιός θα πληρώσει για όλα αυτά?
Εγώ, εν μέρει.
- Κι εσύ επίσης. - Ναι, αυτό σκέφτηκα κι εγώ.
Έλα. Τί θα έλεγες για 20 Γερμανούς εναντίον 20 μαύρων Μαροκινών?
Τον κακομαθαίνει.
Θα ήταν δύσκολο να μην το κάνει. Έχει τόσους τρόπους να κερδίζει.
Ω, ναι, έχει τρόπους να κερδίζει.
Οι άνθρωποι προθυμοποιούνται να κάνουν πράγματα γι'αυτόν.
Πρέπει να πάω μέσα. Κάνει πολύ ζέστη.
Έλα, Αντωνία, νομίζω ότι θα έπρεπε να ξαπλώσεις.
Έρχομαι, Μητέρα.
Άκουσα ότι υπήρξε μια αντίθεση στη Σύγκλητο σχετικά με το διορισμό του Μάρκελλου.
Τίποτα σημαντικό. Απλά μερικοί φίλοι του Αγρίππα.
Είναι πάντα έτοιμοι να υπενθυμίσουν στον πατέρα σου ότι δεν υπάρχουν βασιλιάδες στη Ρωμη.
Δεν ξέρω καν γιατί τα βάζει με τη Συγκλητο.
Ο πατέρας σου τηρεί τους τύπους. Είναι πολύ σημαντικό.
Στους Ρωμαίους αρέσει να πιστεύουν ότι κυβερνούν τους εαυτούς τους.
Οι γηραιότεροι μπορεί να το πιστεύουν, αλλά δεν νομίζω ότι έχει σημασία για μας.
Θα έπρεπε να ακούσεις τους φίλους του Μάρκελλου να μιλούν.
Είναι πολύ δημοφιλής, έτσι?
- Ναι. - Και με εσένα?
- Γιατί ρωτάς? - Λοιπόν. Δεν υπάρχουν παιδιά ακόμη.
Δεν υπάρχει θέμα ανάμεσα σε εσένα και τον πατέρα σου
και έχεις παντρευτεί εδώ και 20 χρόνια.
Όντως. Και πάλι. Είμαι πολύ ευτυχισμένη με τον πατέρα σου.
Και εγώ με τον Μάρκελλο.
Χαίρομαι. Δεν υπάρχει υποκατάστατο για έναν ευτυχισμένο γάμο.
Όχι.
Έχε το νου σου, δεν υπάρχουν και πολλοί στις μέρες μας.
Πάντα πίστευα ότι ο Τιβέριος ήταν τυχερός με τη Βιπσανία του.
Ναι. Ναι, αγαπιούνται πολύ.
Ξέρεις, όταν πρωτοπαντρεύτηκα τον πατέρα σου,
εσύ κι ο Τιβέριος ήσασταν παιδιά και παίζατε μαζί.
- Θυμάσαι?. - Ναι, θυμάμαι.
Και όταν μεγαλώσατε, δείχνατε να λατρεύετε ο ένας τον άλλον.
Κάποτε είχα ελπίδες...
Ναι, τον λάτρευα.
Πόσο χαζός είναι κανείς όταν είναι νέος.
Θέλω να περιμένω την άφιξη του Μάρκελλου.
Δεν θα διαβάσεις γράμματα κατά τη διάρκεια της παράστασης?
Δεν βλέπω το λόγο να κάθομαι χωρίς να κάνω τίποτα περιμένοντας.
- Δείχνει άσχημο. - Αυτά είναι επείγοντα.
Ο μεγάλος θείος μου Ιούλιος συνήθιζε να το κάνει. Ποτέ δεν άρεσε στο πλήθος.
Κάτσε να δεις τι έχει κανονίσει ο Μάρκελλος Έχει φέρει έναν ρινόκερο.
- Τί είναι αυτό?. - Ένα εξαιρετικό τέρας.
Έχει ένα κέρατο στη μύτη του.
Το ίδιο και η γυναίκα του Σκίπιου. Θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει αυτήν.
Α, Μάρκελλε. Σε περιμέναμε. Ιουλία. Οκτάβια.
Μάρκελλε!
Σου είπα ότι είναι δημοφιλής.
Ας αρχίσουν οι Αγώνες!
Είσαι εντάξει?
- Έχω πονοκέφαλο. - Τι κρίμα.
Οι αγώνες είναι θαυμάσιοι Δεν μπορείς να έρθεις πίσω?
- Όχι. - Ο Μάρκελλος είναι μεγάλη επιτυχία.
Ναι. Ναι, το είδα.
Ναι, λοιπόν..
Πάω πίσω στους Αγώνες.
Δεν σε πειράζει αν φύγω, έτσι?
Θα έχεις τον Μάρκελλο. Μπορεί να κάνει όλη τη δουλειά μου.
Πόσο θα λείψεις?
Περίπου 4 με 5 μήνες.
Δεν έχω πάει στις Ανατολικές επαρχίες για χρόνια.
Θα δεις τον Αγρίππα?
Όχι, Γιατί να τον δω? Δεν έχει πάει ποτέ πιο μακριά από τη Λέσβο.
Έστειλε τον βοηθό του να κυβερνήσει τη Συρία. Έχει θράσος.
Λοιπόν. Μπορώ να κάνω χωρίς αυτόν τώρα.
Το βλέπουμε αυτό. Τώρα ασ'τον να ανησυχεί.
Δεν τον χρειάζομαι.
Είσαι σίγουρη ότι είσαι εντάξει?
Λοιπόν. Πάω πίσω στους αγώνες.
Ναι?
Υπάρχουν γράμματα απο τον Αυτοκράτορα?
Όχι, Κυρία, αλλά έχει έρθει ένα για τον κύριο Μάρκελλο.
Όταν του το πας, μπορείς να του πεις να με δει πριν το δείπνο?
Υπάρχουν κάποια ονόματα εδώ που θέλω να συζητήσουμε.
Έχει ήδη το γράμμα, αλλά μάλλον ο κύριος Μάρκελλος είναι στο κρεβάτι.
- Τί συμβαίνει με αυτόν? - Ένα ρίγος στο στομάχι.
Κρίμα που η γυναίκα του και η μητέρα του έφυγαν.
- Ναι? - Η Κυρία Λίβια ήρθε, κύριε.
Πες της να έρθει μέσα.
Δεν μπορώ να μείνω στο κρεβάτι. Έχω πολλά να κάνω.
Αν σηκωθείτε τώρα, θα είστε στο κρεβάτι όλη μέρα αύριο.
Έξυπνο, Musar, έξυπνο.
Μάρκελλε!
Δεν είναι τίποτα, Κυρία. Ένα καλοκαιρινό ρίγος στο στομάχι.
- Έχω περάσει και χειρότερα. - Έχεις φάει?
Δεν μένει τίποτα κάτω. Είναι απολύτως φυσιολογικό.
Μόνο αν το φαγητό δεν συμφωνεί με αυτόν.
Φρόντισα τον Αύγουστο πέρσι το καλοκαίρι και έφαγε οτιδήποτε του ετοίμασα.
Θα είμαι καλά αύριο.
Αυτά τα ρίγη μπορεί να είναι επικίνδυνα. Ο Άυγουστος κόντεψε να πεθάνει.
Δεν πεθαίνω έτσι εύκολα εγώ.
Δεν θα συγχωρούσα ποτέ τον εαυτό μου αν σου συνέβαινε κάτι.
Τί μπορεί να μου συμβεί? Δεν θα μπορούσα να το φανταστώ.
- Η μητέρα μου και η Ιουλία θα.. - Ακριβώς. Η μητέρα σου και η Ιουλία.
Και πως θα τις αντίκρυζα αν όντως συνέβαινε κάτι?
Ω, να, να.
Θα μεταφέρω το δωμάτιό μου δίπλα στο δικό σου
και θα ετοιμάσω όλο το φαΐ σου.
Θα δεις τι μπορεί να σερβιριστεί για να δελεάσει μια αδύναμη όρεξη.
Μα είναι ένα ρίγος. Τίποτα περισσότερο. Ο Musar με διαβεβαιώνει.
Δεν θα έδινα και τόση σημασία στον Musar.
Νομίζει ότι θεράπευσε τον Αύγουστο, αλλά ήταν η δική μου φροντίδα που το έκανε.
- Και θα σε φροντίσω εγώ. - Κυρία...
Όχι. Όχι αντιρρήσεις.
- Γιατί να μπείτε στον κόπο? - Επιμένω.
- Είναι πολύ ευγενικό. - Όχι, όχι, αγαπητέ μου.
Η καλοσύνη δεν έχει να κάνει με αυτό.
Είναι ο Musar, Κυρία.
Χειροτερεύει. Πολύ.
Ναι. Θα έρθω σύντομα.
Θα έπρεπε να ειδοποιήσουμε τη γυναίκα του και τη μητέρα του. Θα έπρεπε να είναι εδώ.
Όχι. Υπερβάλλεις.
Τα πράγματα πρέπει να χειροτερέψουν πριν καλυτερέψουν.
Μα δεν κρατάει τίποτα κάτω. Τίποτα.
Είναι ανησυχητικό.
Βγάζει πράσινη μύξα.
Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο.
- Πράσινη, λες?. - Ναι. Το έχεις ξαναδεί?
Όχι.
Όχι, δεν έχω ξαναδεί πράσινη.
Ίσως είναι καλό σημάδι.
Με συγχωρείτε, Κυρία.
Είσαι πιο αδύνατος.
Δείχνεις καλύτερα. Η ζωή των λεγεώνων συμφωνεί μαζί σου.
Παραπονέθηκα ποτέ? Θα μπορούσα να είμαι το συντομότερο στον Ρήνο.
Έπρεπε να σε φωνάξω πίσω.
Ο Αύγουστος είναι ακόμα στην Ελλάδα τριγυρίζοντας στις επαρχίες κι ο Μάρκελλος...
- Πώς είναι αυτός? - Νομίζω ότι μπορεί να πεθάνει.
- Το ξέρει ο Αυγουστος? - Ναι, φυσικά.
Από τη στιγμή που άρχισε να φαίνεται σοβαρό.
- Πότε αρρώστησε?. - Περίπου ένα μήνα πριν.
Ο Musar είπε ότι ήταν απλά ένα ρίγος, αλλά έβλεπα ότι ήταν πολύ πιο σοβαρό,
οπότε αποφάσισα να τον φροντίσω.
Λοιπόν. Η γυναίκα και η μητέρα του ήταν μακριά.
Ήμουν δίπλα του μέρα και νύχτα.
Φτιάχνω όλο το φαγητό του και βλέπω ότι το τρώει.
Δεν πίστευα ότι θα σε ένοιαζε αν ζούσε ή αν πέθαινε.
Με νοιάζει πολύ αν θα ζήσει ή αν θα πεθάνει.
- Το ξέρουν η Ιουλία και η μητέρα του?. - Ναι. Είναι μαζί του τώρα.
Η Ιουλία είναι υστερική. φυσικά,
και η μητέρα του δεν σταματά τις προσευχές.
- Ας ελπίσουμε ότι οι προσευχές της θα εισακουστούν. - Ναι, πράγματι.
Και οι δικές μου.
Πες μου...
Τί πιστεύεις για την Ιουλία?
Τίποτα. Γιατί?
Κανείς δεν θα σε κατηγορούσε ότι είσαι παραπλανητικός.
- Αυτή σε συμπαθεί. - Τί υποτίθεται ότι σημαίνει αυτό?
Τίποτα. Σε συμπαθεί, αυτό είναι όλο. Πάντα σε συμπαθούσε.
Μητέρα, έχω έναν ευτυχισμένο γάμο. Η Ιουλία δεν με ενδιαφέρει.
Ούτε κι αν την κρεμούσες γυμνή από το ταβάνι πάνω από το κρεβάτι μου.
Μπορεί να το έκανε αν της το ζητούσα!
Ξεχνάς κάτι?
Είναι παντρεμένη με τον Μάρκελλο κι αυτός δεν έχει πεθάνει ακόμα.
Όταν αρχίσω να ξεχνάω πράγματα, μπορείς να μου ανάψεις την πυρά της κηδείας μου.
και να με βάλεις πάνω - νεκρή ή ζωντανή.
Μην μου ζητάς να χωρίσω την Βιπσανία γιατί δεν θα το κάνω.
Ω, τί εραστή έχουμε εδώ!
Έφερες μαζί σου ποιήματα από τον Ρήνο?
Μπορείς να χλευάζεις όσο θέλεις.
Η Βιπσανία είναι το μόνο πράγμα που σημαίνει κάτι για μένα.
Νόμιζα ότι η μητέρα ενός αγοριού σήμαινε κάτι.
Σημαίνεις κάτι, αλλά το ίδιο κι αυτή,
γι'αυτό μην μου ζητάς να την παραμερίσω.
Μπορεί να ζητήσω περισσότερα πριν τελειώσω.
Πού μας οδηγεί όλο αυτό?
Δεν είναι μόνο ο Μάρκελλος, είναι κι ο Αγρίππας, και ο Αύγουστος τους προτιμά και τους δύο αντί εμού.
Θεοί!
Τί είναι αυτό?
Ακούγεται σαν τώρα να υπάρχει μόνο ο Αγρίππας.
- Είναι νεκρός! - Ιουλία!
Ιουλία! Ιουλία!
Συγκρατήσου!
Δεν είναι τρόπος συμπεριφοράς αυτός για μια Ρωμαία!
Μα είναι νεκρός.
Έβγαλε μια μεγάλη κραυγή και μετά γύρισε κι έπεσε από το κρεβάτι.
- Είναι νεκρός! Είναι νεκρός! - Έλα μαζί. Περίμενε εδώ.
- Είναι νεκρός. - Τιβέριε, πρόσεχε την Ιουλία.
Αυτό είναι πολύ βαρύ. Πρέπει να ειδοποιήσουμε τον Αύγουστο.
Τιβέριε!
Είπα πρόσεχε την Ιουλία!
Έκανα ό,τι μπορούσα.
Τα πάντα.
Έκανα ό,τι μπορούσα.
Ό,τι έκανα για τον Αύγουστο το έκανα γι'αυτόν, αλλά δεν είχε καμία διαφορά.
Είναι νεκρός? Σίγουρα είναι νεκρός?
Ο γιός μου είναι νεκρός. Μπορείς να είσαι σίγουρη.
Τον καημένο τον Αύγουστο. Θα ραγίσει η καρδιά του.
Πρέπει να ήταν τροφική δηλητηρίαση.
Τί εννοείς, τροφική δηλητηρίαση?
Λοιπόν. Το καλοκαίρι ήταν τόσο ζεστό. Αυτά τα πράγματα συμβαίνουν.
Ναι. Ναι, φυσικά. Λοιπόν. Πολλά ειπώθηκαν γι'αυτό.
Νόμιζα ότι ήταν ένα ρίγος. Αλλά ήμουν λάθος. Λάθος!
Πρέπει να ήταν κάτι που έφαγε.
Θα έπρεπε να γίνει έρευνα, υποθέτω.
Όχι. Δεν υπάρχει λόγος γι'αυτό. Ξέρουμε από τι πέθανε.
- Ξέρουμε? - Τροφική δηλητηρίαση!
Έτσι λες εσύ!
Ναι.
Δεν θα ορκιζόμουν γι'αυτό.
Όχι...
αλλά εγώ θα μπορούσα.
Τιβέριε, πήγαινε την Ιουλία στο δωμάτιό της και βόλεψέ την.
Μείνε μαζί της για λίγο.
Θα ειδοποιήσω εγώ τη γυναίκα σου για το τι σε κρατάει εδώ.
"Αγαπητέ μου Αύγουστε...
"ένα πολύ ατυχές και τραγικό πράγμα συνέβη...
"Ο Μάρκελλος, ο θετός σου γιος,
"πέθανε ανεξήγητα μετά από μια σύντομη αρρώστια
"κανείς δεν είναι σίγουρος για την αιτία, αλλά υποψιαζόμαστε τροφική δηλητηρίαση..
"Πρέπει να πω ότι μου φαίνεται η πιο πιθανή εξήγηση."
Στη Ρώμη ξέσπασε οργή.
Ο θάνατος του Μάρκελλου οδήγησε σε απαίτηση επιστροφής της Δημοκρατίας -
το τελευταίο πράγμα που ήθελε η γιαγιά μου.
Τρέχουν στους δρόμους, λεηλατώντας τα μαγαζιά.
Όλοι οι Φύλακες της πόλης είναι έξω.
Δεν έχουν αποτέλεσμα! Γύρνα τον φρουρό πάνω τους!
Δεν φέρω ευθύνη για τις συνέπειες.
Ω, μαραμένη ιτιά! Θέλεις να δολοφονηθούμε όλοι στα κρεβάτια μας?
- Πήγαινε και μίλα τους, τότε. - Είσαι τρελή?
Όχι. Και ούτε με φοβίζει αυτός ο όχλος.
Άκρη!
Τί θέλετε?
Μια Δημοκρατία? Η Δημοκρατία ήταν απάτη!
Θέλετε ξανά εμφύλιους πολέμους?
Θέλετε πείνα στους δρόμους?
Θέλετε Γαλάτες και Ούνους να χτυπούν τις πόρτες σας?
Ζητάτε όλοι το φεγγάρι!
Πηγαίνετε στα σπίτια σας και...
Όχλε! Εσείς λέγεστε Ρωμαίοι?
Περιμένετε μέχρι να γυρίσει ο άντρας μου!
Εύχομαι, μόνο για μια φορά, να συμπεριφερόσουν σαν μια φυσιολογική γυναίκα!
Για να είσαι φυσιολογική γυναίκα χρειάζεσαι φυσιολογικούς άντρες γύρω σου.
Πρέπει να φέρουμε πίσω τον Αγρίππα. Είναι ο μόνος που μιλά τη γλώσσα τους.
Ό,τι και να σκέφτεται ο Αύγουστος, πρέπει να ηρεμήσει τα πνεύματα
και να φέρει πίσω τον Αγρίππα πάση θυσία.
Θα του γράψω αμέσως.
Εν τω μεταξύ, στείλε τους Φρουρούς έξω στους δρόμους!
Marcus.
Marcus!
Ω, είναι τόσος καιρός, τόσος καιρός.
Δεν θα το περίμενα.
Marcus, τι χαζά πράγματα μπαίνουν στη μέση της φιλίας.
- Θα μπορούσες να έρθεις νωρίτερα. - Πώς θα μπορούσα να έρθω?
Εγώ θα είχα έρθει σε εσένα. Μια λέξη μόνο - μια υπόδειξη, αυτό είναι όλο
θα έμενα μακριά αν ήξερα ότι είμαι ευπρόσδεκτος?
Είναι η περηφάνια, ηλίθια περηφάνια.
Είχες καλό ταξίδι?
Η θάλασσα ήταν άγρια, αλλά δεν το πολυπρόσεξα.
Σκεφτόμουν τον καιρό που ήμασταν νέοι μαζί.
Είναι τόσο επίπονο να σκέφτεται κανείς τα νιάτα του.
- Έχουμε κάνει μεγάλη πορεία μαζί. - Όχι πάντα μαζί.
Marcus, ήσουν πάντα στο μυαλό μου.
Δεν ήταν πάντα προφανές. Όχι.
Υπήρχαν στιγμές- ω, τις θυμάμαι -
όταν αυτός ο νέος - και λυπάμαι που είναι νεκρός...
όταν αυτός ο νέος βγήκε εκτός πορείας για να με προσβάλλει
χωρίς καμία επίπληξη από σένα. Από τον παλιόφιλό μου, ούτε μια λέξη.
Marcus, τον έβλεπα σαν γιο μου.
Έχεις παιδιά. Ξέρεις πώς είναι.
Ίσως ήμουν χαζός. Ίσως τον ικανοποιούσα.
Φαινόταν όμως σαν οξυμένα πνεύματα, αυτό είναι όλο - ένα άγριο παιχνίδι.
- Δεν είμαστε όλοι ένοχοι γι'αυτό? - Ίσως.
Λυπάμαι που πέθανε.
Δεν θα το ευχόμουν, παρ'ότι δεν ήταν φίλος.
Ναι.
Θέλω πίσω τον παλιόφιλό μου.
Τώρα που έφυγε ο Μάρκελλος, χρειάζεσαι τον Αγρίππα.
Όχι, όχι, όχι, πρέπει να με πιστέψεις.
Είχα ήδη αποφασίσει να σε δω.
Θα περνούσα τη Λέσβο χωρίς να επισκεφτώ? Είναι αδιανόητο.
Όχι, Marcus, σε χρειάζομαι πίσω στη Ρώμη.
Δεν ξέρω. Δεν ξέρω αν μπορώ πια.
Τα πράγματα είναι άσχημα εκεί, ακούω.
Ω, υπήρξε ένα μικρό πρόβλημα. Δεν είναι αυτός ο λόγος που σε θέλω πίσω.
Σε θέλω πίσω γιατί εκεί ανήκεις.
Ο παλιόφιλός μου θα έπρεπε να είναι στη Ρώμη μαζί μου.
Χρειάζομαι ξανά αυτό το δυνατό δεξί χέρι.
Τί λες?
Είναι δικό σου!
Marcus!
Μα εεε...
Μα?
Ας σφραγίσουμε αυτό τον δεσμό πιο δυνατά από ό,τι ήταν ποτέ.
Πώς?
Τί είναι πιο κοντινό από έναν οικογενειακό δεσμό?
Το να συγγενεύουμε είναι μια δήλωση του τι σημαίνουμε ο ένας για τον άλλον.
- Σκέφτεσαι τα παιδιά σου? - Όχι. Σκέφτομαι τον εαυτό μου.
- Δεν τα πάω καλά με τη γυναίκα μου. - Δεν το ήξερα αυτό.
Δεν έχουμε κοιμηθεί μαζί εδώ και χρόνια.
Μιλάω λίγο νωρίς, το ξέρω, και θα πρέπει κανείς να παρατηρεί τους τρόπους,
αλλά η Ιουλία είναι μια νέα γυναίκα.
Θα ξαναπαντρευτεί σύντομα. Λοιπόν. Γιατί όχι με εμένα?
- Με εσένα? - Λοιπόν. Γιατί όχι?
Μη μου πεις ότι δεν είμαι καλός για την οικογένειά σου.
Γιατί όχι?
Σύμφωνοι θα είσαι ο γαμπρός μου, το έχεις σκεφτεί αυτό?
Δεν σκέφτομαι τίποτα άλλο!
Γιατί?
Γιατί συμφώνησες σε αυτό?
Επειδή το ήθελε. Ήταν η τιμή του.
- Η τιμή του! - Τί μπορούσα να πω?
Μπορούσες να πεις όχι!
Όχι, δεν μπορούσα! Δεν βρήκα λόγο να πω όχι.
- Κατάλαβα γιατί το ήθελε. - Το ίδιο κι ο καθένας!
- Τί θα έκανες εσύ? - θα μπορούσα να τον χειριστώ.
Πώς?
Θα του υπενθύμιζα ότι είναι ένας άντρας χωρίς υπόβαθρο
κι ότι δεν μπορεί να υπολογίζει ότι θα μπει στην Ιουλιανή οικογένεια.
- Και θα τον είχες χάσει! - Όχι!
Τόσο γρήγορα όσο το βραστό σπαράγγι.
Αυτή είναι η πιο ηλίθια έκφραση.
Είναι η έκφρασή μου! Θα τη χρησιμοποιώ όποτε θέλω!
Γιατί αντιτίθεσαι τόσο πολύ σε αυτό τον γάμο? Δεν βλέπω κανένα λόγο γι'αυτό.
Του δίνει περισσότερα από όσα αξίζει.
Υπάρχει άλλος λόγος. Ποιός είναι?
Δεν υπάρχει άλλος λόγος!
Εκτός... Εκτός...
Θα μπορούσες να συμβουλευτείς την Ιουλία πρώτα.
Είμαστε τώρα για να αγνοούμε τις επιθυμίες των παιδιών μας
και να τα πουλάμε σαν σκλάβους?
Δεν έχεις αισθήματα?
Μα κατάφερε αυτό που ήθελε στο τέλος.
9 χρόνια πέρασαν προτού οι υπηρεσίες του Αγρίππα δεν ήταν πια απαραίτητες.
Μετά αυτός πέθανε - δηλητηριάστηκε από τη Λίβια.
Ο Tιβέριος χώρισε τη γυναίκα του και παντρεύτηκε την Ιουλία.
Δρούσους, ο πατέρας μου ...
Αγαπητός αδερφός του Τιβέριου...
Αλλά όλοι αγαπούσαν τον πάτερα μου, εκτός από τη Λίβια... η μητέρα του.
Κακιά γυναίκα.
Γίνεσαι μαλθακός.
Δεν θα άντεχες μια πεντάωρη πορεία στο στρατό. Πέτα το!
Ω, έλα! Πέτα το!
Η Αντωνία το πετάει πιο δυνατά.
Σκάσε! Πέτα τη μπάλα.
Αν έχανες λίγο απ'αυτό το στομάχι σου...
Τώρα θα δούμε ποιός είναι σκληρός.
- Θάνατος ή παράδοση? - Ω, παράτα με.
Χα!
Δεν πίστευα ποτέ ότι θα σε δω σε τέτοια κατάσταση.
Μείνε 10 χρόνια στη Ρώμη και κοίτα πώς θα νοιώσεις.
Εϊ...
Τί είναι αυτό, ε? Σκυθρωπότητα?
Είσαι τυχερός. Πας πίσω στο στρατό αύριο.
Είναι η μόνη αξιοπρεπής ζωή για έναν Ρωμαίο.
Πορείες, μάχες, χτίσιμο φρουρίων.
Αυτά ήταν τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου.
Έκανες τη ζωή του στρατού καταραμένη κόλαση.
Τους έκανα σκληρά γυμνάσια, αλλά ήμουν δίκαιος. Στοιχηματίζω ότι θα λένε πως ήμουν δίκαιος.
- Ξέρεις τί λένε πραγματικά? - Τί?
Λένε ότι τα γυμνάσιά σου ήταν αναίμακτες μάχες...
και οι μάχες σου ήταν ματωμένα γυμνάσια.
- Αυτό λένε? Αλήθεια? - Ναι.
Ξέρεις, ο στρατός που πήρα στις Άλπεις, αυτοί ήταν άντρες.
- Ποτέ δεν είχες άντρες σαν κι αυτούς. - Κάναμε μερικές νίκες επίσης.
Ξέρω,ξέρω. Αλλά αυτές οι 2 λεγεώνες...
Η 12η και η 16η?
Δεν θα ξαναδείς τέτοιες.
Τίποτα δεν τους πείραζε - η ζέστη, το κρύο...
η πορεία.
Ω, τους έβριζα και τους μαστίγωνα,
αλλά έβριζα και μαστίγωνα και τους αξιωματικούς τους.
Αν δεν υπήρχαν σκηνές για τους άντρες,
Κοιμόμουν έξω μαζί τους.
θα πρέπει να ξαναβγείς στο πεδίο.
- Δεν θα με αφήσει. - Ποιός, ο Αύγουστος?
Με κρατάει εδώ σαν το γαϊδουράκι του.
Λέει δεν μπορεί να με αφήσει. Είμαι το παιδί για τα θελήματα.
Περνάω τον καιρό μου ερευνώντας το επίπεδο της ανεργίας
Ή αναδιοργανώνοντας την πυροσβεστική της πόλης.
Επιπλέον, είναι κι αυτή η σκύλα η Ιουλία που με έβαλαν να παντρευτώ.
Ω, Είναι απλά απίθανος. Μερικές φορές δεν μου μιλάει για μέρες.
Ήταν πάντα πολύ μελαγχολικός, σύμφωνα με τον Drusus, ακόμη κι ως παιδί.
Ο Drusus πάντα μπορεί να τον κάνει να γελάει.
Ο Drusus τον ξέρει μόνο ως αδερφό. Έπρεπε να τον παντρευτεί.
Ξέρεις, Αντωνία, είμαι πολύ καλόβολη.
Θέλεις να πέσει αυτό το δάχτυλο?
Υπάρχει μια ακαμψία στην άρθρωση.
Δεν υπήρχε μεχρι που άρχισες να το δουλεύεις.
Κοιμούνται όρθιοι. Θα κάτσουν όλη μέρα να κάνουν μασάζ σε ένα δάχτυλο αν τους αφήσεις.
- Μάλλον είναι ερωτευμένη. - Ελπίζω να είναι πιο τυχερή από εμένα.
- Για τί έλεγα? - Για τον Τιβέριο.
Ποτέ δεν ήθελε να χωρίσει τη Βιπσανία.
Αυτό το κοτσάνι? Δεν ξέρω τί της βρήκε.
Είναι τόσο λεπτή σαν ραβδί.
Ξόδευε τη μισή νύχτα στο κρεβάτι γυρεύοντάς την!
- Ιουλία! - Είναι αλήθεια.
Αν τα σεντόνια τσαλακώνονταν λίγο, εξαφανιζόταν μέχρι το πρωί.
Ήταν τυχερός αν την έβρισκαν όταν έστρωναν το κρεβάτι.
- Δεν είναι τόσο λεπτή! - Δεν ξέρω τί λες εσύ λεπτό,
αλλά όταν είδα τον γέρο Βαλέριο μετά τη λιμοκτονία του
έδειχνε καλύτερα από αυτή!
Δεν θα μπορούσα ποτέ να δω την έλξη.
Μετά από 10 χρόνια, θα σκεφτόμουν ότι θα χαιρόταν να βλέπει την πλάτη της.
Αυτό είναι το πρόβλημα. Πάντα χαιρόταν να βλέπει την πλάτη της.
- Ιουλία, τί στην ευχή εννοείς? - Λοιπόν. Είναι πολύ παράξενος.
Είσαι πολύ ευαίσθητο άτομο για να μπω σε λεπτομέρειες.
Ιουλία, δεν εννοείς...?
Ω, θα μπορούσα να το υπομείνω.
Δεν είμαι σαν εσένα. Θα μπορούσα πιθανόν να του μάθω κάνα δυο πράγματα.
Αλλα είναι η παγωμάρα.
Δεν μπορώ να πάω κοντά του. Ακόμη και το χιόνι θα λιώσει μια ζεστή μέρα, αλλά όχι αυτός.
- Δεν ήξερα. - Και μισεί τον Γάϊο και τον Λούσιο.
- Μισεί τα αγόρια μου. Είναι γλυκά. - Πολύ γλυκά.
Και φαντάσου ότι τρελαινόμουν γι'αυτόν κάποτε. Τί χαζές είμαστε εμείς οι γυναίκες.
Ο Αύγουστος δεν έπρεπε ποτέ να επιμείνει στον γάμο.
Μην κατηγορείς τον πατέρα μου. Κατηγόρησε τη Λίβια. Αν επέμενε κάποιος, αυτή ήταν.
Δοκίμασε το ίδιο 10 χρόνια πριν, αλλά ο Αγρίππας ήρθε πρώτος.
- Δεν το ήξερα αυτό. - Όχι. Ήσουν πολύ νέα.
Εντάξει. Είχα αρκετά.
'Οταν πέθανε ο Μάρκελλος, τα είχε σχεδιάσει όλα.
Ήξερε πώς ένοιωθα για τον Τιβέριο και μας ήθελε να παντρευτούμε,
αλλά ο Αγρίππας είχε την ίδια ιδέα,
και ο Αύγουστος τον χρειαζόταν περισσότερο από ότι χρειαζόταν το γιο της, οπότε έπρεπε να περιμένει.
Και ανάθεμα κι αν μπορεί να περιμένει! Στο Θεό σου, ο χρόνος δεν σημαίνει τίποτα γι'αυτήν!
- Τον καημένο τον Μάρκελλο. - Πρέπει να ήταν φρικτό.
Για να σου πω την αλήθεια...
Άσε μας. Θα σε φωνάξω.
Έφυγες. Φύγε.
Για να σου πω την αλήθεια,
πέρασε από το μυαλό μου ότι η Λίβια μπορεί να έβαλε κάνα χεράκι.
Ιουλία!
Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά ήταν ένας δυνατός, υγιής άντρας,
και ποτέ δεν είχε μια σοβαρή αρρώστια μέχρι που αυτή έβαλε τα χέρια της πάνω του.
Συχνά αναρωτιέμαι γι'αυτή την γυναίκα.
Αντωνία, είσαι τόσο αθώα!
Χα! Όχι και τόσο αθώα. Ρώτα το Drusus.
Πιθανόν και να το κάνω μια από αυτές τις μέρες αν τον πετύχω με όρεξη!
Είναι πολύ ελκυστικός.
Γιατί όταν έρχομαι εδώ μαζί σου καλύπτομαι,
αλλά κανονικά δεν με νοιάζει?
Θα έπρεπε. Δεν εγκρίνω όλη αυτή τη γύμνια.
Ω, Αντωνία!
Θα μου λείψεις όταν θα φύγεις αύριο.
Όχι τόσο δυνατά.
Το χώμα μπήκε στο δέρμα.
- Πηγαίνει βαθύτερα. - Η κατήφεια σου είναι εκπληκτική.
Όχι τόσο δυνατά αλλιώς θα βάλω τους άντρες μου να το κάνουν.
Δεν μπορώ να σκεφτώ γιατί δεν το κάνεις.
Ένας άντρας θα πρέπει να φροντίζει την καθαριότητά του, όχι να βάζει σκλάβους να το κάνουν.
Πώς υποτίθεται ότι θα τρίψει την πλάτη του?
- Βάζει τον αδερφό του να το κάνει. - Αν δεν έχει αδερφό?
- Βάζει το γιο του. - Αν δεν έχει γιο?
- Βάζει το φίλο του. - Αν δεν έχει φίλο?
Τότε θα πρέπει να πάει να κρεμαστεί.
Το έχω δοκιμάσει. Είναι καλύτερα να βάλεις ένα σκλάβο να σου τρίψει την πλάτη.
Ξέρεις, θα μου λείψεις.
- Δεν έχεις μαύρες σκέψεις. - Ανοησίες. Όλοι έχουμε.
Όχι σαν εμένα. Όχι σαν εμένα.
Δεν είσαι χειρότερος από εμάς.
Θα σου πω κάτι, Drusus.
Μερικές φορές μισώ τόσο τον εαυτό μου, που δεν αντέχω να με σκέφτομαι άλλο.
Δεν ξέρεις τίποτα για το σκοτάδι, έτσι?
Εσωτερικό σκοτάδι. Μαυρίλα.
Σταμάτα να καυχιέσαι! Σε κοντράρω μαύρο με μαύρο.
Όχι εσύ. Όχι εσύ.
Το "Κλαυδιανό" δέντρο παράγει 2 είδη μήλων - τα γλυκά και τα ξινά.
Δεν ήταν ποτέ πιο αληθινό από ότι εσύ κι εγώ.
Και η μητέρα μας, ποιά είναι?
- Η Λίβια? - Μμμ.
Λένε ένα φίδι τη δάγκωσε μια φορά και πέθανε.
Εϊ, δεν είναι αστείο πια.
Έχω νοιαστεί μόνο για 3 ανθρώπους στη ζωή μου.
- Ένας ήταν ο πατέρας μας. - Ο πιο ευγενής από όλους μας
Ναι. Η άλλη ήταν η Βιπσανία.
Ναι. Λυπήθηκα γι'αυτό. Γιατί τη χώρισες?
Η Λίβια επέμενε γι'αυτό. Η Ιουλία το ήθελε. Ο Αύγουστος επέμενε.
Ωστόσο, ήσουν τόσο χαρούμενος, που θα μπορούσες να έχεις αρνηθεί.
Πιστεύεις ότι η μοναρχία θα επιβιώσει του Αυγούστου?
Όχι, δεν νομίζω. Η Ρώμη θα γίνει πάλι δημοκρατία, στο υπόσχομαι αυτό.
Τότε ίσως τα έκανα όλα για το τίποτα.
Γι'αυτό το έκανες?
Αλήθεια?
Αλλά είναι οι γιοι της Ιουλίας. Θα προηγηθούν.
Καημένε αδερφέ.
- Τόσο φιλόδοξος. - Η μητέρα μας με κάνει έτσι.
Ω, Θεέ, μου λείπει τόσο!
Η Βιπσανία.
Τί με έβαλαν να κάνω?
Τιβέριε.
Ό,τι έγινε έγινε.
Ναι.
Ναι, έγινε.
Πρέπει να την ξεχάσω.
Η Βιπσανία ήταν η δεύτερη και πάει.
Εσύ είσαι ο τρίτος.
Λοιπόν. Ξέρεις ότι νιώθω το ίδιο.
Θα έπρεπε να έχεις τη φύση μου κι εγώ τη δική σου.
- Γιατί? - Είμαι μεγαλύτερος. Θα έπρεπε να σε προστατεύω.
Λοιπόν. Θα προστατεύουμε ο ένας τον άλλο.
Δεν ξέρω από τι.
Υπάρχουν πολλά που δεν ξέρεις.
- Αν σου συμβεί τίποτα... - Τί θα μπορούσε να συμβεί?
Θα μπορούσες να σκοτωθείς στη μάχη.
- Ή θα μπορούσες να αρρωστήσεις και να πεθάνεις. - Ναι.
Και θα μπορούσες να κόψεις το λαιμό σου στο ξύρισμα ή να πνιγείς με ένα κουκούτσι από δαμάσκηνο.
Τιβέριε, κανείς μας δεν έχει εγγύηση χρόνου.
Όχι.
Είσαι η γραμμή της ζωής μου στο φως.
Πάλι έξι!
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι
Τώρα τί θα κάνεις?
Θα βάλω 2 λεγεώνες στο λιμάνι και θα σταματήσω την παροχή καλαμποκιού.
Καθόλου άσχημα. Η Ρώμη δεν μπορεί να ζήσει χωρίς καλαμπόκι.
Έχεις πλάτη στη θάλασσα κι αυτό δεν είναι καλό. Εσύ αποφασίζεις.
Λούσιε, σειρά σου.
- Έξι! - Αυτά τα ζάρια δεν έχουν τίποτα άλλο από εξάρια.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι Βέλγιο, το Βέλγιο είναι δικό μου.
Έλα, ρίξε πάλι.
Δύο.
- Ένα, δύο. Θα πάρω τη Βρετανία. - Έχεις μόνο 3 λεγεώνες.
- Ο Ιούλιος το έκανε. - Δεν έμεινε πολύ ωστόσο.
Ναι, τί είναι?
Καίσαρ, ο θετός γιος σου Drusus Nero παρακαλά να φύγει.
- Ναι, μπορείς να έρθεις μαζί μου. - Δεν μπορούμε να τελειώσουμε το παιχνίδι?
Αργότερα. Έχουμε ένα καθήκον και το καθήκον προηγείται της διασκέδασης.
Έλα και πες αντίο στον άνθρωπο που διοικεί όλο μας το στρατό στη Γερμανία.
Έλα, έλα. Όχι μούτρα. Δεν είναι Ρωμαϊκός τρόπος αυτός.
- Λοιπόν μας αφήνεις? - Ναι, Καίσαρ.
Και χαίρεσαι που φεύγεις?
Πηγαίνω όπου με στέλνουν, Καίσαρ, αλλά, ναι, χαίρομαι που φεύγω.
Όταν ήμουν στην ηλικία σου, ήθελα κι εγώ να είμαι με το στρατό.
Έφερα τον Gaius και τον Lucius να πουν αντίο.
Παίζαμε Empire. Έχασα ήδη την Αίγυπτο και τη Συρία.
- Μπορώ να ρωτήσω τον Drusus μια ερώτηση? - Ναι.
Πόσες λεγεώνες θα μπορούσαν να εισβάλλουν στη Βρετανία?
Τέσσερις. Ναι. Και σημαντικό μέγεθος βοηθητικού ιππικού επίσης.
Όχι τρεις? Είναι πολύ απολίτιστοι.
Δεν αξίζει το ρίσκο.
Σε μια καινούρια επιχείρηση, πρέπει να χτυπάς σκληρά και γρήγορα.
Το να στέλνεις για ενισχύσεις δίνει ανάσα στον εχθρό.
Θα το κάνω μια μέρα.
Αμφιβάλλω αν αξίζει.
Δεν υπάρχει τίποτα πολύτιμο εκεί και οι άνθρωποι δεν κάνουν για σκλάβοι.
Πείτε αντίο και περιμένετέ με επάνω.
- Αντίο, λοιπόν. - Αντίο.
Αντίο.
Διάβασε τα σχόλια του Ιούλιου για την εκστρατεία του στη Βρετανία.
- Τα διάβασα 2 φορές. - Κι εγώ. Αντίο.
Και μην κουνήσετε τα πούλια όσο λείπω. Ξέρω πού βρίσκονται.
Είναι καλά παιδιά. Θα τα χρειαστούμε μια μέρα.
Έλα να περπατήσουμε λίγο στον κήπο.
- Ταξιδεύει και η Αντωνία μαζί σου? - Ναι.
- Είναι εντάξει στην κατάστασή της? - Ναι.
Δεν συνειδητοποίησα ότι είναι πάλι έγκυος. Μου το είπε η Ιουλία.
- Είναι λίγο κοντά στα άλλα. - Λοιπόν. Τί μπορείς να κάνεις?
Αλήθεια. Τελοσπάντων, χρειαζόμαστε περισσότερα παιδιά, ειδικά ευγενών.
Οι άνθρωποι δεν παντρεύονται αρκετά νωρίς.
Πρέπει να κάνω κάτι γι'αυτό.
Είπες αντίο στη Λίβια?
Είναι με τον Πάρθιο πρέσβη.
Ω, ναι. Δουλεύει τόσο σκληρά για μένα. Η μητέρα σου είναι πολύ εκλεκτή γυναίκα.
Θα τα είχα παρατήσει εδώ και καιρό αν δεν ήταν αυτή.
Είναι ένα τεράστιο βάρος για να σηκώσει κανείς στους ώμους του.
Ναι, είναι. Είναι πραγματικά πολύ.
Μερικές φορές θέλω να γίνω πάλι ένας απλός πολίτης.
Πάνε 20 χρόνια που πέθανε ο Μάρκος Αντώνιος
και τα ανέλαβα όλα μόνος μου. Τον κατηγορώ, ξέρεις.
Τί χαζός που ήταν. Ολόκληρη η Ανατολική Αυτοκρατορία ήταν δική του.
Αν ήταν κατάλληλος σύζυγος για την αδερφή μου, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά.
- Είναι πολύ αργά...? - Ναι?
Είναι αργά να αφήσουμε τα βάρη του γραφείου?
- Και να αφήσουμε τη Σύγκλητο να κυβερνήσει? - Ναι.
Είσαι σαν τον πατέρα σου. Πάντα αναζητώντας τη Δημοκρατία.
Ήταν κι εχθρός μου κάποτε.
Δεν θα γίνω ποτέ.
Όχι.
Όχι, δεν εννοούσα αυτό. Να είσαι σαν κι αυτόν, δεν θα μπορούσες να τα πας καλύτερα.
Του έκανα κακό μια φορά, ξέρεις. Ω, ναι, ναι.
Του πήρα τη μητέρα σου
και αυτό με βαραίνει τόσα χρόνια.
Παρ'όλα αυτά είμαστε μια οικογένεια,
και δουλεύουμε όλοι μαζί για το ευρύτερο καλό της Ρώμης.
Ο αδερφός μου...
Ναι, ναι, ο Τιβέριος.
Είναι ένας γρίφος για μένα, όπως η Σφίγγα
Είναι σαν ένα μεγάλο σκυλί που βλέπει τα πάντα και δεν λέει τίποτα.
- Θέλει να φύγει από τη Ρώμη. - Το ξέρω. Αλλά τον χρειάζομαι εδώ.
Τί θα έκανα χωρίς αυτόν?
- Και πάλι. ένα άλογο που δεν θέλει... - Είναι πιο μεγάλο πρόβλημα από το περπάτημα.
Όμως δεν είμαστε άλογα. Δεν μπορούμε να κάνουμε όλοι αυτό που θέλουμε.
Και τί θέλει? Θέλει να κάθεται σε ένα βράχο όλη μέρα -
στη Ρόδο ή στο Κάπρι - και να πετάει πέτρες στη θάλασσα.
Γιατί? Δεν ξέρω. Όχι. Δεν μπορούμε να το ανεχθούμε.
A, να η μητέρα σου.
- Φεύγεις πάλι? - Ναι, Μητέρα.
Διαβάζεις τα διαγγέλματα? Οι Corusci προκαλούν προβλήματα πάλι.
Θα τους δώσω αρκετά προβλήματα.
Θα εκπολιτίσουμε ποτέ τους Γερμανούς?
- Αμφιβάλλω. - Ξέρεις πώς νιώθω
όταν κατακτούμε ένα λαό, πρέπει να είμαστε εγκρατείς,
αλλά όταν σπάνε οι συμφωνίες, οι τιμωρίες πρέπει να είναι αυστηρές.
Τί θέλουν οι Παρθιανοί?
Θέλουν ένα Ρωμαϊκό Θεό για να λατρεύουν.
Θέλουν να σου αφιερώσουν ένα ναό.
Δεν θέλω.
Έχουμε καταλύσει βασιλιάδες στη Ρώμη. Θα μας έδινες ζωντανούς Θεούς?
Δεν θα είναι στη Ρώμη. Θα είναι στη Συρία.
Τί κακό έχει ένας ναός χτισμένος στο όνομά σου όπου οι πρωτόγονοι άνθρωποι...?
Όχι, με κάνει να νιώθω άβολα, Λίβια. Νιώθω στην καρδιά μου ότι δεν είναι σωστό.
Μπορεί να προσβάλλουμε τους Θεούς που μας προσέχουν κι επιβλέπουν τη μοίρα μας.
- Μα... - Όχι. Πρέπει να τους πεις όχι.
Πρέπει να πάω πίσω στα παιδιά και να τελειώσω το παιχνίδι.
Πρόσεχε την Αντωνία. Όχι ατυχήματα.
Ποιός ξέρει τί μεγάλο Ρωμαίο μπορεί να κουβαλάει.
Οι Θεοί μαζί σου.
Θα ζητήσω από τα παιδιά να δειπνήσουν μαζί μας.
Μπορούν να ακούσουν τη συζήτηση με τους πρέσβεις.
Άστον ήσυχο. Μην τον ενθαρρύνεις να παρατήσει το γραφείο.
Μητέρα, πραγματικά θέλεις να παρασυρθούμε σε μια κληρονομική μοναρχία?
Να καταλήξουμε διεφθαρμένοι σαν τους Ανατολικούς ηγεμόνες?
Η Ρώμη δεν θα γίνει ποτέ ξανά Δημοκρατία.
Δεν χρειάζεται να φιλονικούμε γι'αυτό.
Άσε με να σε φιλήσω και να πω αντίο.
Ξέρεις, δεν πρέπει να ανησυχείς αν δεν σου αρέσω.
Μια μητέρα δεν μπορεί να αγαπά όλα τα παιδιά της.
Δεν έπρεπε να έρθεις εδώ. Είναι λάθος. Είναι λάθος.
Μην με διώχνεις. Σε παρακαλώ, Βιπσανία.
Θέλεις να έχω πρόβλημα?
Όχι. Όχι.
Τότε φύγε. Είναι επικίνδυνο.
Άνοιξε το παραθυρόφυλλο. Άσε με να σε ξαναδώ.
Σε παρακαλώ, σε παρακαλώ φύγε!
Είναι αλήθεια?
Ναι. Ναι, είναι αλήθεια.
- Ξαναπαντρεύεσαι. - Ναι.
Δεν το δέχομαι. Δεν το δέχομαι!
Θα σε σκοτώσω! Είσαι δική μου! Είσαι η γυναίκα μου!
Δεν είμαι γυναίκα σου. Με χώρισες.
Μη... Μη.
Σε παρακαλώ, πρέπει να με αφήσεις ήσυχη.
Δεν πρέπει να ξαναειδωθούμε.
- Τον αγαπάς? - Την αγαπάς?
Όχι. Όχι, τη μισώ.
- Είναι πολύ ευγενικός μαζί μου. - Μα γιατί πρέπει να ξαναπαντρευτείς?
Πρέπει να βάλω ένα τέλος στο να με ακολουθείς! Στο να έρχεσαι να με βλέπεις!
Οι κατάσκοποι της μητέρας σου είναι παντού.
Δεν με ενδιαφέρει αυτό!
Είσαι παντρεμένος με την κόρη του Αύγουστου.
Δεν μπορείς να της συμπεριφέρεσαι σαν τίποτα.
Μην παντρευτείς πάλι, σε ικετεύω.
Δεν θα μπορούσα να το αντέξω.
Και να περάσω την υπόλοιπη ζωή μου μόνη?
Δεν θα ήσουν μόνη, στο υπόσχομαι.
Τιβέριε, δεν ήταν δική μου πράξη. Δεν σε χώρισα εγώ, εσύ με χώρισες!
Δεν ήθελα.
- Με ανάγκασαν. - Δεν θα μπορούσαν να αναγκάσουν εμένα!
Λυπάμαι. Δεν το εννοούσα. Δεν το εννοούσα.
Ήταν δύσκολο για σένα, το ξέρω.
Πιο δύσκολο για σένα από ότι για μένα.
Δεν έπρεπε να το κάνω. Έπρεπε να αυτοκτονήσω πρώτα.
Τώρα έγινε. Δεν υπάρχει γυρισμός.
Ας πεθάνουμε μαζί.
Ας σκοτωθούμε.
Ας πάμε στο μπάνιο μας, να κόψουμε τις φλέβες μας,
και όταν μας βρούνε, το αίμα μας θα αναμειγνύεται με το νερό.
Ω, μωρό μου, μωρό μου. Είναι πολύ αργά. Είναι πολύ αργά.
Χάνομαι. Χάνομαι. Πάω από το σκοτάδι στο σκοτάδι.
Θα το ξεπεράσεις και το ίδιο κι εγώ.
Πώς? Φοβάμαι το τί θα απογίνω χωρίς εσένα.
- Γιατί να φοβάσαι? - Εξαιτίας της γλυκύτητάς σου.
Είχαμε εδώ μια αντιπροσωπεία πριν έξι μήνες από την Παλμύρα.
Και ο Αύγουστος αρνήθηκε, θυμάμαι.
Η σκέψη της θεοποίησης τον κάνει να νιώθει άβολα.
Όλους μας θα έκανε.
- Δεν την αξίζουμε όλοι. - Όχι, φυσικά.
Αλλά είναι αποφασισμένος?
Ναι, αλλά κι εγώ.
Δεν μπορώ να αφήσω τη φυσική του μετριοφροσύνη
να παρέμβει στην πολιτική του κρίση.
Αν η Σύγκλητος πίστευε ότι η θεοποίησή του ήταν χρήσιμη πολιτικά,
δεν θα ήταν δυσαρεστημένος.
Αλλά δεν θα ασκήσει πίεση ούτε θα είναι παρών στις συζητήσεις.
Φυσικά.
Θα υπάρξει μια αντίθεση.
- Αλλά θα πάρω τη γραμμή... - Θα σου πω ποιά γραμμή θα πάρεις.
Σε είδα! Και μέρα μεσημέρι!
Σε είδα να μπαίνεις και να βγαίνεις. Δεν θα το ανεχτώ!Δεν είναι η πρώτη φορά!
Πήγα να τη συγχαρώ.
Μην τη συγχαίρεις! Άσ'την! Δεν πήγες γι'αυτό το λόγο!
Θα φέρεσαι στην κόρη μου με σεβασμό! Με ακούς?
Δεν ζήτησα αυτό τον γάμο, εσύ τον ζήτησες!
Δεν θα αφήσω να τον κοροϊδέψεις!
Βλέπει την πρώην γυναίκα του, παρακαλώ!
- Νομίζω ότι υπερβάλλεις. - Δεν υπερβάλλω καθόλου!
Τη συνάντησε στο δρόμο. Ναι. Το άκουσα.
Ακούω τα πάντα. Τίποτα δεν μου ξεφεύγει.
Δεν τόλμησε να της μιλήσει,
αλλά την ακολούθησε σαν επιληπτικό μοσχάρι έτσι ώστε να το δουν όλοι!
Δεν θα κάνεις εσύ περίγελο την οικογένειά μου
αλλιώς τόσο γρήγορα όσο το βρασμένο σπαράγγι, θα σε πετάξω έξω! Έξω!
Άκουσέ με.
Ο Μάρκος Αντώνιος ήταν διπλάσιος από σένα,
αλλά όταν παρακολούθησε την αδερφή μου,
πήρε ένα μάθημα που δεν έζησε αρκετά για να κερδίσει από αυτό.
Η Ιουλία κι εγώ δεν τα πάμε καλά.
Ανάθεμά σε! Θα τα πάτε καλά είτε το θέλετε είτε όχι!
Και θα αφήσεις αυτή τη γυναίκα ήσυχη!
Άσε με να φύγω. Άσε με να φύγω από τη Ρώμη.
Τί θα κάνω με αυτόν?
Πες μου. Είσαι η μητέρα του, μίλα του. Είναι ο Αγρίππας πάλι από την αρχή.
Δεν το εννοεί. Δεν θέλει να φύγει.
Δεν άκουσες τί είπε?
Είναι λυπημένος. Δεν το εννοούσε.
Δεν είναι αφύσικο για έναν άντρα να βλέπει την πρώην γυναίκα του κάθε τόσο.
Είδα τον πατέρα του πολλές φορές μετά από σένα και ήμουν παντρεμένη.
- Αυτό ήταν διαφορετικό. - Όχι τόσο διαφορετικό.
Και είδες τη μητέρα της Ιουλίας από καιρό σε καιρό.
- Ναι, αλλά όχι μυστικά! - Δεν θυμάμαι να ήμουν μπροστά.
Μπορεί όχι, αλλά δεν ήταν μυστικά!
Λοιπόν. Πόσο μυστικό ήταν αυτό? Εγώ το ήξερα.
- Το ήξερες? - Φυσικά. Μου το είπε.
Δεν είπες ποτέ τίποτα σε εμένα.
Έχεις τόσα λίγα να κάνεις
που πρέπει να σου λέω για τον καθένα?
Πάντα παραπονιέσαι ότι έχεις πολλά να σκεφτείς.
Ίσως θα σε ενδιέφερε να δεις τις λίστες πλυσίματος στο μέλλον?
Εντάξει. Ήμουν βιαστικός.
Αλλά καταλαβαίνεις! Ένιωσα πως είχα λόγο!
Τιβέριε, άκου. Δεν είμαι τυφλός.
Ξέρω ότι εσύ και η Ιουλία δεν είστε και το πιο τέλειο ζευγάρι,
αλλά τί να κάνεις? Αυτά τα πράγματα συμβαίνουν.
Δεν μπορούμε να λύνουμε το γόρδιο δεσμό κάθε φορά που φιλονικούμε
Ειδικά εμείς. Πρέπει να δίνουμε το παράδειγμα. Λίβια, θα με υποστηρίξεις.
Φυσικά. Έχουμε καθήκοντα που υπερτερούν κατά πολύ των προσωπικών μας αισθημάτων.
Ακριβώς.
Τώρα, Τιβέριε, θα παίξεις δίκαια μαζί μου, ε? Μην μουτρώνεις.
Αν συμβαίνει κάτι μικρό - δεν το ενθαρρύνω - ποιός θα το μάθει?
Παραβλέποντας ότι είναι η μητέρα σου εδώ - αν είναι ποτέ αυτό δυνατόν!
Ναι. Λοιπόν. Μπορούμε να του κλείσουμε το μάτι μεταξύ ανδρών.
Μα η Βιπσανία...
Δεν μου αρέσει, καταλαβαίνεις? Δεν είναι σωστό.
Παίξε δίκαια μαζί μου και θα δεις ότι μπορώ να είμαι γενναιόδωρος επίσης.
Ωραία.
Αν είναι ένα πράγμα που μισώ, αυτό είναι ο οικογενειακός καυγάς.
Τί κοστίζει το να είναι κανείς ευγενικός? Να είναι συμπονετικός και να καταλαβαίνει.
Ναι?
Ένας αγγελιοφόρος έφτασε από τη Γερμανία, Καίσαρ.
Στείλε τον μέσα.
Μια ανακοίνωση από τον Drusus Nero για τον ευγενή αδερφό του.
Τιβέριε, ας ακούσουμε τί λέει.
"Αγαπητέ μου Τιβέριε, μια περίοδος αναγκαστικής ξεκούρασης λόγω ενός μικρού τραύματος στο κεφάλι"
"μου έδωσε αρκετό χρόνο να συλλογιστώ την κατάσταση της αγαπημένης μας Ρώμης."
- Είναι πληγωμένος. Όχι σοβαρά? - Λέει ελαφρά.
"Ήταν τέτοια η έκταση της διαφθοράς που βρήκα..."
Συνέχισε.
Το γράψιμο είναι...
Σίγουρα μπορείς να διαβάσεις περισσότερα.
Ναι. Λοιπόν. συνεχίζει λέγοντας εε...
Λοιπόν?
Ειλικρινά, κύριε, δεν αξίζει να διαβαστεί.
Πιστεύω ότι ο αδερφός μου δεν ήταν ο εαυτός του όταν το έγραψε.
"..Η διαφθορά και η ποταπότητα που βρήκα ψάχνοντας στη Ρώμη.
"Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι είναι συνέπεια
"της συνεχιζόμενης άσκησης υπερβολικής δύναμης από τον Αύγουστο.
"Δεν θα μπορούσαμε να τον πείσουμε, ή ακόμη και να τον εξαναγκάσουμε να αποσυρθεί?
"Πιστεύω ακράδαντα ότι είναι έτοιμος να το κάνει,
"αλλά για την επιμονή της μητέρας μας Λίβια,
"που αντλεί τόση ικανοποίηση
"από την άσκηση υπερβολικής δύναμης μέσω αυτού..."
Λέει κι άλλα. Θέλεις να τα διαβάσεις?
Το γράμμα είναι καθαρά προδοτικό.
Όχι, όχι. Το πιστεύει αυτό. Το καταλαβαίνω.
Είναι λάθος, αλλά το καταλαβαίνω.
Τότε πάλι, ίσως είναι σωστός.
Ίσως θα έπρεπε να αποσυρθώ. Το λέω αρκετά συχνά.
Θα τον αφήσεις να με προσβάλλει?
Γιός σου είναι, όχι δικός μου!
Το τραύμα του μπορεί να τον έχει επηρρεάσει. Μιλάει για σκοτοδίνη στο τέλος.
Ναι.
Ναι. Αυτό είναι.
Είναι λίγο διαταραγμένος.
Αυτά τα Γερμανικά δάση μπορούν να επηρρεάσουν έναν άντρα.
Θα τον φωνάξω πίσω για ξεκούραση. Θα είναι καλό να τον ξαναδώ.
Ναι, έχεις δίκιο. Θα έπρεπε να τον φέρουμε πίσω.
Θα στείλω ένα γιατρό μαζί με το γράμμα.
- Έχει γιατρό. - Στρατιωτικοί γιατροί! Τί ξέρουν αυτοί?
Θα στείλω τον δικό μου. Θα ξέρει πώς να τον φροντίσει.
Εύκολο.
Σωστά. Φέρε το γιατρό.
- Ποιόν απ'όλους? - Τον δικό μας, φυσικά, και γρήγορα.
Βάλτε τον πάνω στο τραπέζι και προσέξτε πολύ γιατί θα σας ευνουχίσω!
Χοντροκέφαλοι! Ωραία. Πάρτο αυτό.
Θα σας σταυρώσω.
Είναι εντάξει. Είναι εντάξει.
Εντάξει. Απομακρυνθείτε.
Είναι απαίσιο.
Είναι ένα χάλι. Θα το καθαρίσουμε.
Βιαστείτε με αυτό το νερό!
Τί έγινε?
Το άλογό μου έπεσε πάνω μου. Δεν μπορούσα να ξεφύγω.
Έσπασε το πόδι μου σε μια πέτρα, και μετά το ξέσκισε την ώρα που σηκωνόταν.
- Ο γιατρός έρχεται. - Τί εννοούσαν - "ποιός από όλους"?
Ένας έφτασε από τη Ρώμη. Είναι ο προσωπικός γιατρός της μητέρας σου.
Ήταν πολύ ευγενικό εκ μέρους της. Θα έχει περισσότερα να δει. Πού είναι?
Του βρήκαμε ένα δωμάτιο. Δεν δείχνει πολύ χαρούμενος.
Του λείπουν ήδη οι ανέσεις του σπιτιού.
Αυτό θα πονέσει μάλλον.
Έφερε ένα γράμμα μαζί του από τον Καίσαρα.
- Πού είναι? - Θα στο δώσω μετά.
Δώστο μου τώρα!
Rufus?
- Τί έγινε? - Ένα άλογο έπεσε κι έσπασε το πόδι του.
- Ω... - Όχι, όχι, είμαι εντάξει.
Με κάλεσαν, ευγενικά, πίσω στη Ρώμη.
- Γιατί? - Δεν είμαι σίγουρος, αλλά μπορώ να μαντέψω.
Ω! Φύγε από δω!
Δεν θα πας μακριά με αυτό το πόδι, αν μπορώ να κρίνω από τις πληγές.
Δεν το καταλαβαίνω.
Μια απλή πτώση
- Πώς έγινε αυτό? - Μερικές φορές είναι άσχημα.
- Το να έρθεις στο κατώφλι του θανάτου. - Είναι μια δικαιολογία για να μην γυρίσεις.
Γιατί το λες αυτό?
Έχω ακούσει τόσους λόγους. Μην μου υψώνεις τον τόνο.
- Τί λόγο θα μπορούσε να έχει? - Ποιός ξέρει?
Ξέρουμε ότι έχει όλο τον δυτικό στρατό στην πλάτη του.
Θα έρθει όταν τον βολεύει.
Πρέπει να πάω στον αδερφό μου.
Είναι 500 μίλια μακριά. Θα μπορούσε να είναι νεκρός ακόμη και τώρα.
Ωστόσο, πρέπει να πάω σ'αυτόν.
Θα κάνω μια θυσία και θα προσευχηθώ.
Ίσως δεν θα μας τον πάρουν.
Δωσ'του την αγάπη μας.
Λοιπόν. Γρήγορα!
Η Σύγκλητος σήμερα ψήφισε να με θεοποιήσουν στη Παλμύρα.
Θα βάλουν ένα μικρό άγαλμα για μένα στον ναό
και οι άνθρωποι θα φέρνουν προσφορές ζητώντας μου να φέρω βροχή
ή να θεραπεύσω την ποδάγρα του πατέρα τους.
Πες μου, Λίβια, αν είμαι Θεός - έστω στην Παλμύρα...
πώς θεραπεύω την ποδάγρα?
Τί είναι, αγάπη μου? Τί θέλεις?
Φέρε τα παιδιά.
Ναι. Ναι, φυσικά.
Θα τα φέρω.
Θέλει να φέρω τα παιδιά.
- Είναι...? - Όχι. Αλλά κοντεύει.
- Τί είναι? - Γάγγραινα.
Παρείσφρυσε σιγά σιγά. Τίποτα δεν τη σταματούσε.
Πού είναι ο χειρούργος?
Δεν τον άφησαν να πλησιάσει. Πήρε αυτός την υπόθεση από τα χέρια του.
Musar.
Ήταν μια απλή πτώση
Τί έγιναν οι ικανότητές σου?
Ήρθα...Ήρθα πολύ αργά.
Η κατάστασή του είχε ξεφύγει. Ήρθα πολύ αργά.
Drusus?
Drusus, κοίταξέ με.
Drusus, εγώ είμαι, ο Τιβέριος.
Εσύ και τα καταραμένα κουκούτσια σου.
Διάβασε το γράμμα.
Δεν μπορούσα να τη σταματήσω.
Ήταν εκεί όταν το πήρα.
Δεν μπορούσα να σκεφτώ ότι θα είχε τίποτα μέσα.
Η Ρώμη έχει μια αυστηρή μητέρα.
Και ο Γάϊος και ο Λούσιος...
μια αμείλικτη μητριά.
Drusus...?
Drusus!
Όχι.
Δεν περίμενες.
Κοίτα. Σου έφερα τον μικρό Κλαύδιο.
Και δεν περίμενες.
Δεν θα έπρεπε να έχει πεθάνει και αυτό είναι γεγονός
Κάποιος έκανε γκάφα, και αυτό είναι γεγονός
Έλα.
Το γεύμα σου είναι έτοιμο, Καίσαρ.
Θα φας τώρα ή να το μαζέψω?
Πολύ καλό. νομίζω ότι ο μάγειρας είναι σε φόρμα σήμερα, για αλλαγή.
Δοκίμασε αυτό.
Ορίστε.
Το σκόρδο είναι πολύ για το γούστο μου.
Πάντα παραπονιέσαι για το σκ-σκόρδο.
Άντε.
Μια καλή κατάποση τώρα.
Ναι, Το ξέρω αυτό. Είναι από το Βορρά. Περίπου 5 χρονών.
Είχαν ένα άσχημο καλοκαίρι. Τα σταφύλια είχαν λιγότερη ζάχαρη μέσα.
Ω, σταμάτα την επίδειξη. Λοιπόν, γέμισέ το και μπορείς να φύγεις.
Είμαι πολύ απασχολημένος.
- Άλλη ιστορία, Καίσαρ? - Ναι.
- Από τους Ετρούσκους πάλι? - Όχι, από την οικογένειά μου.
Διάβασες ποτέ την ιστορία μου για τους Ετρούσκους?
Όχι. Την πήρα μια φορά από τη βιβλιοθήκη, αλλά δεν κατάφερα να την καταλάβω.
Πολύ καλογραμμένη, φυσικά. Πολύ καλή.
Συμβαίνει κάτι, Καίσαρ?
Η αλήθεια είναι, όταν ξέρεις ότι κάποιος προσπαθεί να σε δηλητηριάσει,
τίποτα δεν έχει καλή γεύση, απολύτως τίποτα.
Έλα τώρα, ποιός θα ήθελε να σε δηλητηριάσει, Καίσαρ?
Μη με γλείφεις! Ξέρεις ποιός θα ήθελε να με δηλητηριάσει.
Η γυναίκα μου, να ποιός, και αυτός ο γλοιώδης ο γιος της.
Απ'όσο ξέρω, είσαι κλίκα με αυτούς.
Κατά τη γνώμη μου, το μόνο άτομο που είναι πιθανό να μας δηλητηριάσει είναι ο μάγειρας.
Μακάρι να με άφηνες να τον ξεφορτωθώ.
Είναι Έλληνας και το μόνο πράγμα που κάνει είναι ντολμάδες.
Θα το πάρεις? Δεν πεινάω.
Μπορώ να ρωτήσω πώς πάει η τωρινή δουλειά?
Αρκετά καλά.
Μπορώ να ρωτήσω πόσο μακριά έχεις φτάσει?
Στον θάνατο του πατέρα μου.
Α, ο ευγενής Drusus.
Είναι τραγωδία να χάνει κανείς τόσο νέο τον πατέρα του.
- Ναι! - Ναι.
Μια τραγωδία για όλους μας
Ναι, και για τη Ρώμη.
Και ειδικά για τον θείο μου.
Ποτέ δεν ήταν ξανά ο ίδιος.
Λοιπόν. Γιοι του Αγρίππα...
Το φως της ημέρας έφυγε και βγήκαν τα αστέρια.
Είναι ώρα για τους σεμνούς ανθρώπους να κλειδώσουν τις πόρτες τους και να πέσουν για ύπνο.
Έλα.
Έλα. Μπορείς να με πας μέχρι το κρεβάτι...
και μετά να πας στο δικό σου.
Ναι, φάγαμε καλά και ήπιαμε καλά
Πολύ καλά ίσως.
Καημένη Ιουλία. Δεν αντέχει το κρασί όπως συνήθιζε.
Ακόμα και η αγαπητή Αντωνία νυστάζει λίγο.
Τί...?
Τί σκεφτόσουν απόψε, αγαπητή μου?
Α, τον καημένο Drusus.
Ναι, ναι, κι εγώ τον σκεφτόμουν απόψε.
Η Ρώμη δεν μπορεί να αντέξει τέτοια απώλεια.
Προσεύχομαι στους Θεούς αυτά τα παιδιά να είναι το ίδιο ευγενή και ταλαντούχα όπως αυτός.
Δεν πρέπει να κολλάς σε αυτό. Ένας χρόνος έχει περάσει.
Είναι αρκετός για να πενθείς ακόμα.
Περισσότερο δεν ταιριάζει στο Ρωμαϊκό τρόπο, ξέρεις.
Μουσικοί, αποχαιρετήστε μας παίζοντας.
Δώστε μας μουσική να πάρουμε στον ύπνο μας.
Ένας χρόνος?
Αυτό είναι όλο?
Ένας μικρός χρόνος?
Καληνύχτα, Κυρία.
Όμορφο θέαμα, έτσι?
Πρέπει να φύγω μακριά της. Πρέπει να φύγω από τη Ρώμη.
Θα μείνεις.
Θα έχεις υπομονή, όπως εγώ.
Πού σε οδήγησε η υπομονή σου?
Τον έχασες, Μητέρα.
Τον έχασες γι'αυτά τα δύο αγόρια.
Αν φύγεις απ'τη Ρώμη, θα σε ξεγράψω μια για πάντα
και δεν θα χύσω ούτε δάκρυ.
Δεν με εκπλήσσει αυτό. Είδα ότι δεν έχυσες ούτε ένα και για τον αδερφό μου.
Έφυγαν όλοι?
Ω, Τιβέριε, είχα ένα τόσο όμορφο όνειρο.
Τιβέριε...
Κοιμήσου μαζί μου απόψε. Θα είμαι τόσο στοργική.
Να είσαι καλή μαζί μου.
Ω, μόνο απόψε.
Άσε με, χοντρή μεθυσμένη αγελάδα!
Χοντρή?
Είμαι χοντρή εκεί που θα έπρεπε να είναι μια γυναίκα, όχι κοκκαλιάρα σαν αγοράκι!
Κοιμήσου, αγαπητέ μου, και θα σου στείλω ενα.
Είναι πολυ όμορφος, στο υπόσχομαι. Τον είχα κι εγώ.
Μου θυμίζει την πρώην γυναίκα σου.
Ούτε μια τρίχα στο σώμα του και τον ακόμα πιο αδύνατο πισινό του!
Δεν θα υπάρξει διαζύγιο. Κανένα!
Δεν με ενδιαφέρει τί είναι. Τον παντρεύτηκες.
Κοίτα τί έκανε ο γιος σου στην κόρη μου.
Τί άντρας είναι αυτός? Ποτέ δεν τον συμπάθησα, ποτέ.
Είναι ο γιος σου, αλλά ποτέ δεν τον συμπάθησα.
- Θέλω διαζύγιο! - Όχι διαζύγιο!
Έχεις παντρευτεί ήδη 3 φορές!
Δεν φταίω εγώ! Χήρεψα τις 2!
Πώς γίνεται μια γυναίκα να χηρέψει 2 φορές?
- Δεν είναι δίκαιο! - Δείχνει φτωχή κρίση!
Ποτέ δεν ζήτησα να παντρευτώ τον Αγρίππα!
Ζήτησες να παντρευτείς αυτόν!
Αυτός ο άντρας σου μπορεί να φύγει απ'τη Ρώμη.
Πες του να φύγει. Δεν θέλω καν να τον δω.
Δεν θέλω το όνομά του να αναφέρεται σε αυτό το σπίτι!
Πώς υποτίθεται ότι θα ζήσω, ούτε παντρεμένη, ούτε χωρισμένη?
Θα ζήσεις όπως αρμόζει σε μια Ρωμαία οικοδέσποινα.
Και ο Θεός να σε βοηθήσει αν δεν το κάνεις!
Ω, δεν ξέρω.
Γιατί δεν μπορούν να συνεχίσουν? Τί θέλουν από τη ζωή?
Υποτίθεται ότι θα κυβερνήσω μια Αυτοκρατορία και δεν μπορώ να κυβερνήσω ούτε την οικογένειά μου.
Ευχαριστώ το Θεό για αυτά τα αγόρια. Θα με βοηθήσετε, έτσι?
Τί θα κάναμε χωρίς τους γιούς του Αγρίππα, Λίβια? Είναι η μόνη μας ελπίδα.
Σε 3 ή 4 χρόνια, θα μπορούν να πάρουν λίγο από αυτό το βάρος.
Υπόσχονται πολλά, εντάξει. Έτσι δεν είναι, ομορφιές μου?
Πολλά υποσχόμενα.
Ωστόσο, έχετε δρόμο ακόμα, έτσι?
Μακρύ, μακρύ δρόμο.
Πρέπει να τα φροντίσουμε καλά, Αύγουστε.
Και θα το κάνουμε. Στο υπόσχομαι.
Την καλύτερη φροντίδα.
Α, έτσι θα έπρεπε να είναι.
Μείνε έτσι για λίγο. Τί εικόνα που φτιάχνεις.
Εκφράζει το αληθινό πνεύμα της Ρωμαϊκής οικογένειας.
I, CLAUDIUS (πολυβραβευμένη σειρά του BBC, 1976)
KG version. All series size 10.7gb I.Claudius.x264.AC3.Rus.Eng.Pol.Subs.KinoLair
Μετάφραση: ? Συγχρονισμός & διορθώσεις: eladir